Κοινωνικό πείραμα για το ρατσισμό

Στη Χώρα Των Λωτοφάγων - Σ.Γραμμένος & Χ. Θηβαίος

Θυμάμαι έναν παππού να λέει ιστορίες

κρατώντας μες στα χέρια του παλιές φωτογραφίες

πως έφυγε στα είκοσι πήγε στη Γερμανία

δούλευε σ' εργοστάσια κοιμότανε στα κρύα.

Πως έφτασε λαθραία ως την Αμερική

να μένει σε ένα υπόγειο μαζί με άλλους δέκα

γνώρισε όλους τους λαούς που υπάρχουν στη γη

απ' το Κονγκό τη Σαϊγκόν τ' Αλγέρι και τη Μέκκα.

Λάντζα στην Αμέρικα

στην Γερμανία εργάτης

τα μάτια σου τα γέρικα

πληγές μιας βόλτας σκάρτης.

Και είχε να μου λέει χιλιάδες ιστορίες

για υπόγειους τεκέδες για στέκια γι αλητείες

πως πέρασε τα χρόνια του και φύγανε τα νιάτα

πως τα λιμάνια πέρναγε και πόσα έπλυνε πιάτα.

Τον είδα αρκετές φορές πλατεία Βικτορίας

εκεί όπου τον γνώρισα τ' απόγευμα μιας Τρίτης

τα ενενήντα κόντευε και λόγο ευγενείας

σίγουρος είμαι πως ποτέ δεν ήτανε αλήτης.

Πάνε δυο χρόνια που έφυγε μα εγώ δεν θα ξεχάσω

τις ιστορίες του πάππου που τον ελέγαν Τάσο

πως είχε πάντοτε μαζί φαί και λίγες παστες

κι έλεγε για τ' αδέρφια μου εδώ τους μετανάστες.

Σε ξένα μέρη άγνωστα

σε γράφανε σε λίστες

τώρα κοιτάς τα άρρωστα

τα εγγόνια σου φασίστες.

Βραβευμένο animation ενάντια στο ρατσισμό

Στην Κοιλάδα με τους Ροδώνες - Νίκος Εγγονόπουλος

«Αλήθεια - των αδυνάτων αδύνατο

ποτές δεν εκατάφερα να καταλάβω /

αυτά τα όντα που δεν βλέπουνε

το τερατώδες κοινό γνώρισμα τ’ ανθρώπου /

το εφήμερο της παράλογης ζωής του

κι ανακαλύπτουνε διαφορές

γιομάτοι μίσος διαφορές

σε χρώμα δέρματος /φυλή / θρησκεία»

Απόσπασμα από το βιβλίο «Στην Κοιλάδα με τους Ροδώνες», 1978 

Πηγή: http://www.unhcr.gr

Σόνια - Κατερίνα Γώγου

Έγειρε το χλωμό κεφάλι της μ’ ένα λυγμό

κι αποκοιμήθηκε

για πάντα

Πάνω της ο ουρανός ορεινός

άγονο τοπίο - σκοτεινός -

πέτρες μόνο και βράχια κι ούτε βροχή….

Νύφη εσύ με πασαλειμμένο το στόμα σου κόκκινο

τούλια χέρια λιωμένα δαντελωτά

προσφέρανε ικετευτικά

ένα ματσάκι κρινάκια

Γύρω στο χώμα οι φίλες σου

θλιμμένες και βαμμένες υπερβολικά

σουρσίματα αλλόκοτα κάνανε

σαν για να τις προσέξουνε

και παίξουν σε κάποια ταινία

Να αυτό το δαχτυλίδι ποίημα παιδικό

Λόγος Τιμής

αυτή την ώρα που οι Μελλοντικοί

το πέταγμα των αετών μαθαίνουν

αυτή την ώρα που το κούτελό σου

δείχνει εκείνο που δε φαίνεται

την ίδια πάντα ώρα

που οι ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΦΑΛΤΣΕΤΕΣ

τους Διαφορετικούς σκοτώνουν…

"Απόντες", 1986

12 σκίτσα για τον ρατσισμό

Σκίτσο του Δημήτρη Γεωργοπάλη

Σκίτσο του Κώστα Γρηγοριάδη

 

Σκίτσο του Σπύρου Δερβενιώτη

Σκίτσο του Πάνου Ζάχαρη

 

Σκίτσο του Πέτρου Ζερβού

 

Σκίτσο του Σπύρου Ορνεράκη

 

Σκίτσο του Βαγγέλη Παπαβασιλείου

 

Σκίτσο του Βασίλη Παπαγεωργίου

 

Σκίτσο του Βαγγέλη Παυλίδη

 

Σκίτσο του Soloup

 

Σκίτσο του Ηλία Ταμπακέα

Σκίτσο της Μαρίας Τζαμπούρα

Πηγή: 1againstracism

Ποίημα που έγραψε ένα παιδάκι από την Αφρική

Όταν γεννιέμαι, είμαι μαύρος

Όταν μεγαλώσω, είμαι μαύρος

Όταν κάθομαι στον ήλιο, είμαι μαύρος

Όταν φοβάμαι, είμαι μαύρος

Όταν αρρωσταίνω, είμαι μαύρος

Κι όταν πεθαίνω, ακόμα είμαι μαύρος

Κι εσύ λευκέ άνθρωπε

Όταν γεννιέσαι, είσαι ροζ

Όταν μεγαλώνεις, γίνεσαι λευκός

Όταν κάθεσαι στον ήλιο, γίνεσαι κόκκινος

Όταν κρυώνεις, γίνεσαι μπλε

Όταν φοβάσαι, γίνεσαι κίτρινος

Όταν αρρωσταίνεις, γίνεσαι πράσινος

Κι όταν πεθαίνεις, γίνεσαι γκρι

Και λες εμένα έγχρωμο;

ΤΙ ΑΛΛΟ ΦΟΒΑΣΑΙ;!

  Θα γίνω χρήστης που παλεύει για τη σωτηρία,

διψασμένος πρόσφυγας από τη Νιγηρία,

σαρίκι τυλιγμένο σε περήφανο κεφάλι

και μασάτι από αφρικάνικο ατσάλι.

Σφαγμένο θηλυκό απ’ τους γονείς του στην Κίνα

κι ορφανό σε φαβέλα που πεθαίνει απ’ την πείνα.

ΤΙ ΑΛΛΟ ΦΟΒΑΣΑΙ;! ΠΕΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΓΙΝΩ!

Αλγερινός που ξημερώνεται σε γαλλικά λιμάνια

και μάτια που κοιτούν από πασαμοντάνια

τούρκος αναλφάβητος που ζει στο Γκάζι

και μορφωμένος Αλβανός που σε τρομάζει

ΤΙ ΑΛΛΟ ΦΟΒΑΣΑΙ;!

ΠΕΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΓΙΝΩ!

ΜΑΘΗΤΗΣ