Μια μέρα θα κυκλοφορώ με φτερά...

Μια μέρα θα κυκλοφορώ με φτερά

από τα αποκόμματα των εφημερίδων

που έγραψαν για την ελευθερία

και θα ψάξω να σου μιλήσω

για την επικίνδυνη συνήθεια που έχω

να ονειρεύομαι

ένα κίνητρο για τη ζωή

και μια υστεροφημία για το θάνατο.

Μ’ ακούς;

ή μήπως σκέπασαν τις αισθήσεις σου

οι σειρήνες των ασθενοφόρων;

Στο ιστορικό μου να διαγράψεις οριστικά

τη σκοτεινή ένδειξη

«Καταθλιπτικός».

Επιπόλαιη διάγνωση, βλέπεις.

Με τούτο μονάχα να την αποκαταστήσεις:

«Ονειρόπληκτος».

Και με αποσιωπητικά να τη συνοδεύσεις.

Να μη στέκει εκεί έξω δίχως συντροφιά.

Σα να έχει - τάχα

και κάτι ἀλλο πάντα να σου πει.

Σε παρακαλώ...

μη μ' αφήνεις να ξεχάσω.

Φίλιππος Αγγελής - Μη μ' αφήνεις να ξεχάσω

"Το αγαπημένο παιδί της Μοναξιάς"

Πηγή

Κάνεις το λάθος, να κάνω τον Χριστό; - Φίλιππος Άγγελής

Μην κοιμηθείς ακόμα.

Μην κλείνεις τα μάτια σου τόσο νωρίς

κι από τον κόσμο σου

μια ώρα αρχίτερα με σπρώχνεις.

Ξέρεις πόσες νύχτες ξόδεψα να σε περιμένω

κάτω από αυτό το ταβάνι

που απόψε και τους δυο μας σκεπάζει

και παράλογα μας κρύβει

από το φώς των αστεριών και το φεγγάρι;

Το φεγγάρι - που πολύ θα χαιρόταν να μ’ έβλεπε μαζί σου.

Σαν κουρασμένο μου φάνηκε την τελευταία φορά˙

χρόνια και χρόνια εκεί επάνω κρεμασμένο

να προσπαθεί μάταια να φωτίσει

τόση γκρεμισμένη ανθρωπότητα

με τέτοια δύστροπη ψυχή.

Ξέρεις πόσο αβάσταχτα γίνονται όλα εδώ μέσα

όταν λείπεις;

Τίποτα δεν είναι αγαπημένα ίδιο.

Τη δυσκολία να υπάρχω μόνος μου

με πράγματα που άγγιξες

την ξέρεις;

Φαντάστηκες ποτέ

την απόλυτη μοναξιά των χεριών μου

όταν τραβούν τά παράθυρα

για να υποδεχτούν το σκοτάδι

και τη δύναμη που χρειάζεται

να ζεις με μια απώλεια;

Σκληρό που είναι

να ξυπνάς το πρωί και να ψάχνεις

μια παρουσία να ευχηθείς «καλημέρα».

Και να μη βιάζεσαι να γυρίσεις από τη δουλειά

γιατί δεν σου βρίσκεται κάποιος

να προσδοκεί την επιστροφή σου…

Ξέρεις

πού πηγαίνει ο Ἐρωτας όταν χάνεται;

Πίσω από ποιόν θάνατο

πάει και συντονίζεται

για την εφήμερη την φύση του

να κλάψει;

Μια αλήθεια που να μη σκοτώνει τη χαρά

που μου δίνει το καθαρόαιμο το ψέμα σου

- μήπως ξέρεις;

Μην κοιμηθείς ακόμα.

Μην κλείνεις τα μάτια σου τόσο νωρίς

κι από τα όνειρά σου

έξω πάλι με αφήσεις.

Μην κοιμηθείς ακόμα˙

και τη σιωπή σου ας τρέμω

έτσι όπως εμμένεις

να μη μου απαντάς…

Μην κάνεις τάχα πώς λυπάσαι.

Τη σπούδασα καλά την απογοήτευση.

Περήφανα σηκώνει το σταυρό σου

που ορθόδοξα επάνω του

θα πας να καρφωθείς.

“Το αγαπημένο παιδί της μοναξιάς” 

Πηγή: εδώ