Γιατί τόση προσπάθεια...;

Πηγή

Τι νέοι που φτάσαμεν εδώ... - Κώστας Καρυωτάκης

Τι νέοι που φτάσαμεν εδώ, στο έρμο νησί, στο χείλος

του κόσμου, δώθε απ' τ' όνειρο και κείθε απ' τη γη!

Οταν απομακρύνθηκεν ο τελευταίος μας φίλος,

ήρθαμε αγάλι σέρνοντας την αιώνια πληγή.

Με μάτι βλέπουμε αδειανό, με βήμα τσακισμένο

τον ίδιο δρόμο παίρνουμε καθένας μοναχός,

νοιώθουμε τ' άρρωστο κορμί, που εβάρυνε, σαν ξένο,

υπόκωφος από μακριά η φωνή μας φτάνει αχός.

Η ζωή διαβαίνει, πέρα στον ορίζοντα σειρήνα,

μα θάνατο, καθημερνό θάνατο, με χολή

μόνο, για μας η ζωή θα φέρει, όσο αν γελά η αχτίνα

του ήλιου και οι αύρες πνέουνε. Κι είμαστε νέοι, πολύ

νέοι, και μας άφησεν εδώ, μια νύχτα, σ' ένα βράχο,

το πλοίο που τώρα χάνεται στου απείρου την καρδιά,

χάνεται και ρωτιόμαστε τι να 'χουμε, τι να 'χω,

που σβήνουμε όλοι, φεύγουμ' έτσι νέοι, σχεδόν παιδιά!

“Ελεγεία και Σάτιρες”, 1927

Κακή φωτιά - Κωστής Παλαμάς

Εγώ είμ' εδώ ανυπόταχτος και παραστρατισμένος

εγώ δαγκώνω με θυμό της φτώχειας το ψωμί,

νόθος της τέχνης είμ' εγώ και της ιδέας διωγμένος

από μιαν έγνοια ο νους θολός, δαρμένο το κορμί.

Ο λύχνος μου στης ιερής μελέτης το τραπέζι

σαν ένα νεκροκάντηλο στα μάτια μου αχνοπαίζει

όλα πολέμια κρύα βιβλία, κοντύλια και χαρτιά.

Με καίει κακιά φωτιά.

Εμέ η ζωή μου πλάνεμα και η γέννηση μου λάθος

το λόγο δεν ορέγομαι, δεν ξέρω το ρυθμό

σέρνουν εμένα δυο άλογα, τ' αράπικο το πάθος

και τ΄ αφροστάλαχτο όνειρο μπορεί και στο γκρεμό.

Εγώ απλώς ήθελα...

Ένας άγγελος

μου έδωσε τα φτερά του

για να πετάξω.

Δεν είχα που να πάω

και του τα γύρισα πίσω.

Ούτε άγγελοι μου χρειάζονταν

ούτε φτερά.

Εγώ απλώς ήθελα να περπατήσω

στο πλάι εκείνης

που μου έκοψε τα πόδια.

Δημήτρης Ε. Σολδάτος

http://dimsol.blogspot.gr

Ακόμα κι ένα σταματημένο ρολόι...

Πηγή

Ο Γ. Ρίτσος μιλάει για τη τιμωρία και τις απαγορεύσεις...

)

12 σκίτσα για τον ρατσισμό

Σκίτσο του Δημήτρη Γεωργοπάλη

Σκίτσο του Κώστα Γρηγοριάδη

 

Σκίτσο του Σπύρου Δερβενιώτη

Σκίτσο του Πάνου Ζάχαρη

 

Σκίτσο του Πέτρου Ζερβού

 

Σκίτσο του Σπύρου Ορνεράκη

 

Σκίτσο του Βαγγέλη Παπαβασιλείου

 

Σκίτσο του Βασίλη Παπαγεωργίου

 

Σκίτσο του Βαγγέλη Παυλίδη

 

Σκίτσο του Soloup

 

Σκίτσο του Ηλία Ταμπακέα

Σκίτσο της Μαρίας Τζαμπούρα

Πηγή: 1againstracism

Δίκαια κυνηγημένος - Bertolt Brecht

Σαν πλουσιόπαιδο μεγάλωσα.

Οι γονείς μου κολάρο

μου φόρεσαν, μ’ έμαθαν

υπηρέτες νά ‘χω

και μου διδάξανε την τέχνη να δίνω διαταγές. Οταν

μεγάλωσα όμως, κι ολόγυρά μου κοίταξα,

δε μ’ άρεσαν οι άνθρωποι της τάξης μου,

ούτε να διατάζω και να μ’ υπηρετούν.

Τότε, την τάξη μου απαρνήθηκα και για συντρόφους πήρα

τους ταπεινούς ανθρώπους.

Ετσι

οι γονείς μου έναν προδότη ανάστησαν, του μάθανε

όλα τους τα κόλπα, κι αυτός

τα μαρτυράει στους εχθρούς τους.

Ναι, κάνω βούκινο τα μυστικά τους. Στέκομαι

στον απλό λαό ανάμεσα, και του εξηγώ

πως τονε κοροϊδεύουν. Και προμαντεύω τι θα γίνει, γιατί

ξέρω καλά τα σχέδιά τους

(χαμένη δε πήγε δα η εκπαιδευσή μου)

Τα Λατινικά του πουλημένου τους παπαδαριού

τα μεταφράζω λέξη - λέξη στην απλή τη γλώσσα, και

τότε βλέπεις μονομιάς τι κουραφέξαλα είναι. Κατεβάζω

τη ζυγαριά της Δικαιοσύνης τους και δείχνω

πως είναι κάλπικα τα ζύγια της. Και οι χαφιέδες τους τρέχουνε

και τους λένε

πως κάθομαι μαζί με τους κατατρεγμένους

που ετοιμάζουν επανάσταση.

Να φρονιμέψω, μου μήνυσαν. Και μου πήραν

ό,τι με τη δουλειά μου είχα κερδίσει. Κι επειδή μυαλό δεν έβαλα,

με κυνήγησαν, ψάξανε το σπίτι μου, αλλά

δε βρήκανε

παρά χαρτιά, που ξεσκέπαζαν

τις συνωμοσίες τους ενάντια στο λαό. Τότε

ξαμόλυσαν εντάλματα

κατηγορώντας με πως έχω ιδέες χυδαίες, με άλλα λόγια:

τις ιδέες του «χυδαίου όχλου».

Όπου κι αν πάω, στιγματισμένος είμαι

στων δυνατών τα μάτια. Μα οι αδύναμοι

διαβάζουν τα εντάλματα και

άσυλο μου δίνουν λέγοντας:

«Εσένα σε κυνηγάνε

για δίκαιο σκοπό» 

1938

Μια μέρα θα κυκλοφορώ με φτερά...

Μια μέρα θα κυκλοφορώ με φτερά

από τα αποκόμματα των εφημερίδων

που έγραψαν για την ελευθερία

και θα ψάξω να σου μιλήσω

για την επικίνδυνη συνήθεια που έχω

να ονειρεύομαι

ένα κίνητρο για τη ζωή

και μια υστεροφημία για το θάνατο.

Μ’ ακούς;

ή μήπως σκέπασαν τις αισθήσεις σου

οι σειρήνες των ασθενοφόρων;

Στο ιστορικό μου να διαγράψεις οριστικά

τη σκοτεινή ένδειξη

«Καταθλιπτικός».

Επιπόλαιη διάγνωση, βλέπεις.

Με τούτο μονάχα να την αποκαταστήσεις:

«Ονειρόπληκτος».

Και με αποσιωπητικά να τη συνοδεύσεις.

Να μη στέκει εκεί έξω δίχως συντροφιά.

Σα να έχει - τάχα

και κάτι ἀλλο πάντα να σου πει.

Σε παρακαλώ...

μη μ' αφήνεις να ξεχάσω.

Φίλιππος Αγγελής - Μη μ' αφήνεις να ξεχάσω

"Το αγαπημένο παιδί της Μοναξιάς"

Πηγή

Μας σκοτώνουν με μικρές δόσεις...

Πηγή:

ep-anastasi

stroumfakia